main

JeugdRace

Basispassen alleen nog digitaal

15 november 2018

knwu.jpg

Vanaf 2019 zijn de passen voor het KNWU-basislidmaatschap alleen nog maar digitaal. Er worden geen fysieke basispassen meer uitgegeven.
Voor alle leden geldt dat de basispas vanaf 2019 niet meer op de deurmat valt. Ook niet op aanvraag. Waar het voorheen nog noodzakelijk was om je fysieke basispas mee te nemen is dat vanaf 2019 dus niet meer mogelijk. Voor BMX zijn er speciale aanpassingen gemaakt, waardoor ook zij geen fysieke pas meer nodig hebben. Ook het Scan & Go systeem bij NTFU tochten kan de pas vanaf beeld scannen.

De digitale/online pas kunnen leden vinden in MijnKNWU, via MijnKNWU > ‘Toon basispas’ (in het menu bovenaan). Leden kunnen de pas via deze weg eventueel zelf uitprinten of downloaden als PDF.

Check het originele bericht op de KNWU site: https://www.knwu.nl/nieuws/basispassen-alleen-digitaal

Race

Trainingsweekeind Eifel 5, 6 en 7 april 2019

29 oktober 2018

eifel.jpg

Begin oktober zijn de laatste wegwedstrijden van 2018 gereden. Na een korte evaluatie van het afgelopen seizoen begint de planning en voorbereiding voor het nieuwe seizoen. Onderdeel van de voorbereiding is een trainingsweekeind in de Eifel. In 2017 heb ik ook een trainingsweekeind georganiseerd. Toen waren er ongeveer 25 deelnemers. Nu reken ik op minimaal 25 maar verwacht ongeveer 50 deelnemers. We logeren bij hotel Zur Traube in Altenahr.
www.hotel-zur-traube.eu/

Tot op heden is er veel belangstelling van wielervereniging Flakkee, het damesteam van Ahoy en een flink aantal veteranen van de Veteranen 50+ Club. Wellicht gaan er van WTC Woerden ook wielrenners (of toerrenners) mee. Voor wielrenners is het een mooie gelegenheid om jezelf op scherp te zetten voor de wedstrijden. Voor toerrenners, die verderop in het jaar ambitieuze toeren of granfondo’s willen rijden, is het een mooie aanloop naar die evenementen. Hieronder geef ik informatie over de plannen. Ik heb een andere hotel aangeschreven omdat het vorige zo duur was geworden dat het niet meer in ons budget paste. Wij gaan in het weekeind van 5,6 en 7 april naar de Eifel. Op vrijdag gaan we om 12:30 uur 4 rondes van 20 km rijden over een parcours, vlak bij het hotel. Je kunt dan kijken bij welke groep je mee zou kunnen en of je materiaal helemaal in orde is. Om redelijk naar boven te kunnen rijden moet ik een kleinste verzet van 39 X 28 rijden. Vaak zijn de klimmen tussen 6 en 8 procent steil. Maar er zijn (korte) stukken tot wel 15%. Zorg voor een goed klein verzet. Daarmee voorkom je dat je moet lopen. We komen elk uur in de buurt van het hotel. De deelnemers die later in het hotel aankomen kunnen dan gewoon aansluiten. Een aantal deelnemers zal eerst vrijdag ’s-avonds in het hotel arriveren. Tot 21:00 uur is de keuken open. Zaterdag vertrekken we om 10:00 uur en rijden we 120 km met 2400 hoogtemeters. De route loopt over de Hohe Acht, langs de Nürburgring en door het Ahrdal. De route inkorten (voor nieuwelingen of deelnemers die nog niet zoveel gereden hebben) is mogelijk. Halverwege kunnen we koffiedrinken. Zondag vertrekken we om 9:00 uur en rijden 95 km. De route loopt over een paar leuke klimmetjes naar Adenau. Vanaf Adenau rijden we naar de Ahr. Door het Ahrdal rijden we terug naar het hotel. Op zondag hebben we ongeveer de helft van de hoogtemeters van zaterdag. We drinken onderweg geen koffie. Naar verwachting kunnen we rond 13:30 weer terug bij het hotel zijn. Nadat we ons gewassen hebben kunnen we voor vertrek nog een hapje eten. Wij zijn in ongeveer drie uur rijden weer thuis (Woerden). Een paar deelnemers hebben de routes of gedeelten daarvan eerder gereden. Zij kunnen als gids optreden. Verder zijn alle routes op GPX zodat je die met je Garmin of andere GPS  goed kunt rijden. We moeten zorgen dat in alle groepjes voldoende deelnemers zijn die ervaring hebben om met een GPS een route te rijden. Vanzelfsprekend wachten we boven op de klimmen even op de deelnemers die wat langere tijd nodig hebben. Als de verschillen te groot zijn is het voor de achterblijvers beter om een afzonderlijk groepje te vormen. Wachttijden worden anders te lang en de langzamere deelnemers voelen zich opgejaagd. Met meerdere deelnemers is het ook gemakkelijker om groepjes van renners met gelijkwaardige klimcapaciteit te formeren.

De kosten bedragen Eur 123,-. Hiervoor krijg je:

Biker Special  2 x Uebernachtungen, 2 x reichhaltiges Fruehstueck/Bueffet, 1 x Halbpension = 3 Gang Biker Menue (330g Angus Steak extra zart) und 1 x 1/2 Liter Bier oder Softdrink plus 1 x Halbpension normal, Einzelzimmeraufschlag von 10,00 Nacht Haustier 4,00

Als je de hond meeneemt moet je dit van tevoren melden. Verschillende deelnemers nemen hun partner mee. Die kunnen wandelen in de natuurgebieden in de omgeving, winkelen en/of ergens koffiedrinken. Er is een mooi museum in Mendig over vulkanisme. Je kunt daar een rondleiding krijgen in een onderaardse basaltgroeve en na afloop lekker eten en drinken bij het restaurant van de Vulkanbrauerei. Vanzelfsprekend is het fijn als het mooi weer is. Als er een regenbuitje valt is dat ook geen ramp. De kans op een heel weekeind regen is erg klein.

Om zeker te zijn van voldoende plek bij Zur Traube moet ik melden met hoeveel deelnemers ik kom. Tot op heden reken ik op een aantal deelnemers van 25 tot 50. Bij meer deelnemers dan in het hotel passen wijken we uit naar vakantiehuizen in de omgeving. Eten en drinken kan dan bij Zur Traube. Eind december geef ik een indicatief aantal deelnemers op en eind februari het definitieve aantal.

Voor meer informatie kan je terecht bij Barend Verhagen (bwverhagen@gmail.com) . Mijn facebookpagina “trainen in de Eifel” zal ik z.s.m. updaten. Routes kan je downloaden van “Ride with GPS”.
Als je geïnteresseerd bent om mee te gaan kan je deze intentie, bij voorkeur z.s.m. bij mij opgeven. Eind december stem ik af of je dan nog wilt deelnemen en eerst eind februari is je deelname definitief.

Barend Verhagen

Race

Floortje weer op de fiets

16 oktober 2018

foto-floortje.jpg

Update……..

Na een paar weken niets van mij te hebben gehoord hier een update.  Op 10 september nog geen 500 meter op weg ben ik aangereden door een fietser met als gevolg een gebroken onderkaak en een kaakkopbotje dat in mijn bovenkaak is afgebroken. De volgende dag ben ik gelijk geopereerd en zijn mijn kaken vast gezet en bestaat mijn  eten uit vloeibaar. Dat is een uitdaging kan ik jullie uit ervaring zeggen. Het herstel zal 6-8 weken duren. Erger vond ik het dat ik mijn goals voor dit seizoen niet kon afmaken. Dat waren de Vuelta (TTT en wegrit) en natuurlijk het WK TTT, waar wij onze titel zouden verdedigen en ik zou als reserve zijn opgeroepen voor het WK op de weg. Dit was een hele grote teleurstelling om niet te kunnen starten, mijn seizoen was klaar door dit stomme ongeluk. Ik moest dealen met deze teleurstelling en topsport  is gewoon keihard! Wij zijn nu 5 weken verder en elke vezel in mijn lijf schreeuwt om te mogen sporten en gisteren heb ik bij controle in het ziekenhuis, groen licht gehad om langzaam met de opbouw te beginnen. Ik heb er zin in en de eerste kilometers op de fiets zijn gemaakt! Terwijl ik dit op schrijf lijkt het wel zomer buiten maar we gaan toch echt het winterseizoen in. Normaal gesproken begin ik in de Nacht van Woerden maar helaas komt deze wedstrijd echt te vroeg, dus volgend jaar dan maar weer. Allemaal genieten van het winterseizoen, in het veld, op de baan of misschien wel op de schaats!

Liefs Floortje

Race

Raboveldrit in zonovergoten Montfoort

12 oktober 2018

DSC03380strijd_om_4e_plaats-960x720.jpg
Het was schitterend nazomerweer op 6 oktober in het Stadspark van Montfoort. Ook had het in de dagen ervoor weinig geregend, waardoor er op het parkoers nauwelijks modder te vinden was. Wel was in de ochtend het hoge gras in de boomgaard nog nat, maar dat was snel over.
De dag begon met de wedstrijd voor amateurs en sportklasse. Er stonden 45 mannen aan de start.
Het werd een wedstrijd met een spectaculaire ontknoping. Atse ten Brinke leek te gaan winnen, maar Klaas Groenen zat hem op de hielen en probeerde hem met een ultieme jump nog te passeren. Omdat een duidelijke finishlijn ontbrak, was lang onduidelijk wie de winnaar was. De twee mannen wisten het niet en ook de jury had het niet kunnen zien.
Dankzij MyLaps kwam er toch een winnaar uit de bus. Groenen bleek 0,065 seconde eerder over de detectielus te zijn gereden.
Niels van Baar finishte als 26e en Bart Nap als 33e.
Bij de nieuwelingen gingen maar liefst 54 deelnemers van start. Er werd fel gestreden om de plaatsen voorin.
Diverse valpartijen zorgden ervoor dat het het daar nogal eens van volgorde wisselde. De overwinning ging uiteindelijk naar Joris Reinderink uit Ruurlo.
WTC Woerden werd vertegenwoordigd door Spiek Oord (37e),  Mathijs van Putten (41e), Tim van den Noort (45e) en Jesper Beiboer (47e).
Bij de nieuweling-meisjes was de opkomst van slechts dertien meisjes ronduit teleurstellend, maar het werd toch een leuke wedstrijd waarin Julia Kopecky en Isa Nomden elkaar op kop afwisselden. Toen de finish in zicht kwam, wist Isa Nomden een beslissend gaatje van vijf seconden te slaan en daarmee te winnen.
Leonie Boschker was vijfde en Emma Brouwer elfde.
De wedstrijd voor masters 40plus kende 43 vertrekkers van wie maar liefst drie in een kampioenstrui: Erik Dekker (WK 45-49), Edwin Raats (EK 45-49) en Lars Rietveld (NK 50+). De drie lieten zich zien, maar het was Micha de Vries die na de eerste ronde op kop doorkwam.
Edwin Raats had een ongunstige startpositie en moest beginnen met een inhaalrace, maar in de derde ronde zat hij al in het wiel van Micha. Patrick Somsen completeerde het drietal op kop, dat later ook het podium zou bevolken.
Erachter streden Erik Dekker en Wilfred Veldkamp om de vierde plaats. Later zou ook Lars Rietveld zich nog met die strijd gaan bemoeien.
Vooraan bleek Edwin Raats de sterkste. Hij wist Micha de Vries te lossen en won met een voorsprong van dertien seconden.
Weer vijftien seconden later was de derde plaats voor Patrick Somsen.
De vierde plaats was voor Erik Dekker, maar het gat met Lars Rietveld was slechts een seconde. Wilfred Veldkamp moest op deze twee zo’n vijf seconden toegeven.
Andere WTC-ers waren Marcel Boschker (15e), André Looman (24e) en Ronald van Merkerk (38e).

Race

Wielerseizoen 2018 – Barend Verhagen

12 oktober 2018

Laatste-winst-2018-TT-Varese-960x720.jpg

Na een moeizaam begin heb ik op 6 en 7 oktober mijn 41 ste wielrenseizoen afgesloten. Nadat ik vorig jaar problemen met implantaten had, hoopte ik voor 2018 van ellende verschoond te blijven. Het mocht niet zo zijn. In januari werd ik aan mijn voet geopereerd en dat had meer impact dan het wegnemen van een wratje.  Half maart kon ik weer fietsen en werd duidelijk dat kracht en conditie op het nulpunt waren beland. De doctoren hebben puik werk verricht en gezegd dat alle functionaliteit van de voet behouden is gebleven. Zo’n uitspraak moet getest worden. In het begin was de voet erg opgezwollen en stond mijn been tot in de lies vol met lymfevocht. Ik begon te fietsen met MTB schoenen en na een paar weken kon ik met een paar oude wielerschoenen fietsen. Door het fietsen en veel wandelen werd mijn voet dunner en verdween het vocht uit mijn been tot net boven de enkel. Ik begon in maart op Mallorca bij Odwin Bink te rijden. Bij elk heuveltje moest ik van de groep af. Odwin zorgde goed voor mij en regelde dat ik groepjes had waar ik wel een stuk bij kon blijven. Ingeval er geen geschikt groepje was, ging hij speciaal samen met mij trainen. Ik heb daar moraal van gekregen en begon er in te geloven dat ik op het oude niveau kon wielrennen. In april heb ik met de WTC renners getraind en ook daar werd ik er af en toe afgereden. Dat bleef zo tot de clubwedstrijden eind april en begin mei waar ik moeite had met het waanzinnig hoge aanvangstempo. In mei probeerde ik een paar nationale wedstrijden maar ik reed mijzelf helemaal stuk voor weinig resultaat. Het eerste lichtpuntje was een tweede plaats in de Mediofondo Schleck in Luxemburg. 6 Keer gelost op de bergjes, teruggekomen in de afdalingen en goed gesprint op het eind. Begin juni zat ik plotseling in Nieuwendijk in de kopgroep bij de Amateurs en reed ik een korte plaats. Helaas, één zwaluw maakt nog geen zomer. De volgende wedstrijden vielen weer tegen. Half juni een tweede plaats in de tijdrit en de wegwedstrijd (Mediofondo) in Denemarken en eind juni een korte plek bij de Amateurs in Nispen. Dat zette een beetje door in juli. In augustus kwamen de mooie uitslagen in de wegwedstrijden. Gewonnen bij het WK-ICF in Borgloon en in de Radsportwoche in Sankt Johann. Op het UCI-WK in Varese werd ik zesde in de tijdrit en zevende in de Mediofondo. De uitslag in de tijdrit in Varese viel een beetje tegen. Terug van St. Johann en Varese moest ik oefenen voor het NK-tijdrijden in Bemmel. Ik voelde dat het beter ging en mijn wattage meter gaf 10% meer vermogen aan. Op het NK tijdrijden werd ik, op 11 seconden achter de winnaar, tweede. Dat betekende dat ik mijn oude niveau aan het benaderen was. Hoopvol vertrok ik op 3 oktober naar Varese om een mooie uitslag te rijden in de tijdrit en de Granfondo. Daarmee kan ik mij plaatsen voor de UCI-WK in 2019 in Poznan (Pl). Ik had uitgerekend dat ik met 10% meer vermogen iets minder dan een minuut sneller zou rijden in de tijdrit. Op zaterdagmiddag om 15:30 uur moest ik rijden en reed 1:07 minuut sneller dan op het UCI-WK. Dat was goed voor de eerste plaats met 1:50 minuut voor op nummer twee.

Met de vermoeidheid van de tijdrit nog in de benen moest ik om 10:00 uur op zondagmorgen aantreden voor de Mediofondo. De wedstrijd in Varese is perfect georganiseerd en word gereden op een ontzettend mooi parcours. De klimmen zijn uitdagend en de afdalingen spannend. Het is jammer dat ik eigenlijk te zwaar ben voor het profiel van de wedstrijd. Ik weeg 79 kg en de twee eersten komen net boven de 60 kg. Vooral de steile stukken zijn een probleem. Dan is mijn fiets ook nog ruim een kilo zwaarder dan die van de klimmers. Op de steile stukken is dat een nadeel maar op 90% van het parcours heb ik aerodynamisch voordeel en in de afdalingen is de fiets zeer stabiel. Tegen lekrijden heb ik een spuitbus van Zefal en een luchtpatroon mee. Ik neem twee bidons met Easy-tone drank mee, één cafeïne gel en een paar Eurobiljetten voor noodsituaties. De Mediofondo is 103 km lang en duurt ongeveer 3 uur.

Met een kleiner peloton dan bij het WK was het geen probleem om voorin te komen. Dat gaf voordeel bij de passage van donkere tunnels en zo kon ik vooraan beginnen bij de zware eerste klim, de Alp Tedesco. De latere winnaar en de nummer twee reden daar vanaf de voet weg. Een lichtgewicht Italiaan en een Duitser. Ik bleef met een groepje van zeven daarachter. Daarbij was ook Leon Deuss, een Vlaamse Reus van mijn postuur waarmee ik vaak in België fiets. Op driekwart van de klim moest ik lossen. In mijn eigen tempo ben ik naar boven gereden. Ik verloor een minuut op de tweede groep. Door snel te dalen sloot ik bij het Lago Lugano weer bij die tweede groep aan. De volgende klimmen waren iets minder steil en daar was ik één van de betere renners. Onderweg heb ik mijn werk gedaan en niets extra. 10 km voor het eind ben ik gaan aanvallen. Met drie renners uit mijn categorie begon ik aan de slotklim en moesten we boven sprinten. Ik won de sprint en werd derde in de wedstrijd. Mooi podium gereden in de laatste wedstrijd. Het seizoen is nu afgesloten en per saldo ben ik tevreden over de resultaten. 18 keer podium van 39 wedstrijden waarvan 8 gewonnen. Vol goede moed begin ik volgende maand aan de voorbereiding voor het volgende seizoen. Ik wordt dan 65 jaar en hoor bij de jongste renners in mijn categorie. Het afwisselende programma, met criteria, omlopen, tijdritten en Granfondo’s is mij goed bevallen. Vanaf november ga ik op de hometrainer en op de weg fietsen. In de weekenden doe ik een toertocht veldrit. In februari begint de Midden Nederland Competitie en ga ik anderhalve week naar Mallorca. Eind maart wordt het dan tijd om de puntjes op de i te zetten met een trainingsweekeind in de Eifel. Daar is nu al belangstelling voor. Afsluitend wil ik iedereen die mij tot steun geweest is hartelijk bedanken. Doktoren, collega renners en de mensen in mijn omgeving. Eigenwijs als ik ben, heb ik de gekregen adviezen niet helemaal opgevolgd. Toch heb ik over hun adviezen nagedacht en er tijdens mijn herstel rekening mee gehouden. Ik had vertrouwen in de goede afloop maar heb ook af en toe getwijfeld of alles goed zou komen. Het heeft doorzettingsvermogen en geduld gekost maar de bereikte resultaten en het effect op mijn gezondheid geven mij voldoening. Elke drie maanden ben ik onder controle, afwisselend bij de oncoloog en de dermatoloog, voor een check op nieuwe ontwikkelingen m.b.t. kanker. Ik hoop en verwacht geen nieuwe onvolkomenheden. Toch ben ik, na controle, steeds weer opgelucht als er niets gevonden wordt.

Race

Top 3 Wac A en Wac B

29 september 2018

WacB-960x466.jpeg

Nog van vorig weekend, onder gezellige omstandigheden… de prijsuitrijking van de Woensdagavondcompetitie. Gefeliciteerd mannen!

A klasse
1e Edwin de Graaf
2e Remco Straver
3e Andre Loman

3e plaats – Andre Loman

B klasse
1e Gerard Bouman
2e Marick Butijn
3e Hein Geurtsen

Volledige podium – Wac B